Fallen On Deaf Ears

I made this poem for a high school crush way back 2006. I won’t tell who. xD

Kunot nanaman yang noo mo
Mga mata’y nagluluksa
Hindi na matatago ng tawa ang tunay na nadadama
Hinahabol-habol mo pa rin ba siya?
Kahit gasgas na’t sugatan ang iyong kaluluwa
Nakakatawa, dama ko sa iyo
ang nararamdaman mo sa kanya.

Bakit pilit na pinagpipilitan ang sarili?
Bakit pinagpapaguran mo pa?
Kung sa kabila ka lang tumingin, nakita mo na sana.
Nakakatawa, sa mata mo ay siya lang ang nakikita
Sa isip ko, ikaw lang ang nagpapagulo.

This entry was posted on Friday, March 28th, 2008 at 5:15 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.